Η iAlacarte δεν εκτιμά τίποτα από μνήμης: οι διατροφικές τιμές, τα αλλεργιογόνα, οι δείκτες υγείας και η δομή των οίνων βασίζονται σε δημόσια πρότυπα, που έχουν φορτωθεί και ελεγχθεί. Αυτή η σελίδα τα παρουσιάζει, μαζί με τον όγκο και τα όριά τους.
Για ένα πιάτο εστιατορίου, η καταχώριση είναι σύνθετη: κάθε συστατικό της συνταγής αντιστοιχίζεται σε μια γραμμή αυτών των πινάκων, σταθμίζεται ανάλογα με την κατηγορία του (λάδι, σάλτσα, τριμμένο τυρί, γαρνιτούρα…) και υπολογίζεται ανά μερίδα. Δείτε Διατροφικές αξίες στο εστιατόριο.
Τα εμφανιζόμενα αλλεργιογόνα είναι τα δεκατέσσερα του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1169/2011, συν το φαγόπυρο. Κάθε αλλεργιογόνο πρέπει να αντιστοιχεί σε συστατικό της συνταγής· αλλεργιογόνο που δεν τεκμηριώνεται αφαιρείται.
Οι δείκτες υγείας (κατάλληλο για εγκυμοσύνη, χαμηλό σε αλάτι, χωρίς σολανώδη, χαμηλό σε ισταμίνη…) προέρχονται από μητρώο κριτηρίων, όπου κάθε ένδειξη αναφέρει την αρμόδια αρχή της: κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1924/2006 για τους ισχυρισμούς, συστάσεις της ANSES και της Santé publique France για την εγκυμοσύνη, EFSA, IARC, λίστα SIGHI για την ισταμίνη, ταξινόμηση APG για τα σολανώδη, πίνακες γλυκαιμικού δείκτη του Sydney, Monash για τα FODMAP. Όταν μια μετρημένη τιμή έρχεται σε αντίθεση με έναν δείκτη, ο δείκτης αφαιρείται.
Όταν ένας κατάλογος αναφέρει ένα πιάτο χωρίς να δίνει τα συστατικά του, μπορεί να προταθεί μια συνταγή αναφοράς: ένα λεξικό κλασικών πιάτων, συμπληρωμένο με απόσπασμα από το δημόσιο σώμα δεδομένων RecipeNLG. Συνταγή της οποίας το κρέας ή το ψάρι έρχεται σε αντίθεση με το όνομα του πιάτου απορρίπτεται, και συνταγή που προτείνεται για πρόσθετη επιλογή χωρίς περιγραφή διαγράφεται μαζί με ό,τι προκύπτει από αυτήν.
Ανακαλύψτε πώς αυτά τα πρότυπα αξιοποιούνται στην αρχιτεκτονική κατά των ψευδαισθήσεων της iAlacarte.