ลูกค้าไม่เลือกตัวกรอง แต่เขาถามคำถาม

ลูกค้าสามารถเลือกสารก่อภูมิแพ้ อาหารเฉพาะทาง และอาหารที่ไม่ต้องการในตัวเลือก หรือเพียงบอกออกมาได้เช่นกัน สถานการณ์ด้านสุขภาพหรือสุขภาวะ (« ฉันเป็นเบาหวาน » « ฉันเหนื่อย ») ให้บอกผู้ช่วย ไม่ว่าแบบใด ข้อจำกัดเหล่านี้จะใช้ตลอดบทสนทนา: คำแนะนำ เมนู การจับคู่ และข้อเสนอแนะ

ความไม่ชอบ (« ฉันไม่ชอบแอนโชวี ») จะตัดเฉพาะวัตถุดิบนั้น ไม่ใช่อาหารทั้งกลุ่ม ส่วนอาการแพ้ที่แจ้งไว้ (« ไม่เอาถั่วลิสง ») จะตัดทั้งกลุ่มออกเพื่อความรอบคอบ

แต่ละคำตอบมีเพียงไม่กี่ประโยค อาหารที่กล่าวถึงจะแสดงเป็นการ์ด: แตะหนึ่งครั้งเพื่อเปิดรายละเอียดทั้งหมด (วัตถุดิบ สารก่อภูมิแพ้ โภชนาการ การจับคู่) มีข้อเสนอแนะสำหรับขั้นต่อไป ซึ่งกรองตามข้อจำกัดของลูกค้าเช่นกัน

คำถามข้อเท็จจริง (วัตถุดิบ ราคา แคลอรี เวลาเปิดปิด) จะได้รับคำตอบที่เขียนจากข้อมูล โดยไม่ใช้โมเดลภาษา โมเดลภาษาใช้เพื่อเรียบเรียงคำแนะนำ และอ้างถึงได้เฉพาะอาหารที่คัดเลือกไว้สำหรับคำตอบนั้น

สารก่อภูมิแพ้สิบห้าชนิด (สิบสี่ชนิดตามข้อบังคับยุโรปและบัควีต) อาหารเฉพาะทางสิบสามแบบ รวมถึงการตั้งครรภ์ และหมวด « อาหารที่ไม่ต้องการ » ซึ่งพิมพ์เองได้ แต่ละตัวเลือกจะแสดงเครื่องหมายบนอาหารที่เกี่ยวข้องในเมนู และกรองคำตอบ สถานการณ์ด้านสุขภาพหรือเป้าหมายสุขภาวะเลือกในตัวเลือกไม่ได้: ลูกค้าบอกผู้ช่วย ซึ่งจะนำไปใช้และแสดงเป็นป้าย และเมนูจะเน้นอาหารที่ตอบโจทย์ ป้ายหนึ่งรายการเอาออกได้ด้วยการแตะ; ลูกค้ายังยกเลิกได้ด้วยคำพูด (« เอาข้อจำกัดออก »)

ลูกค้าพิมพ์หรือพูดในภาษาของตน; ผู้ช่วยจะรู้จำและตอบกลับในภาษานั้น การเปลี่ยนภาษาระหว่างบทสนทนายังคงบริบทไว้: คำตอบล่าสุดจะแสดงอีกครั้งในภาษาใหม่ และป้ายข้อจำกัดยังคงอยู่ ดู เมนูใน 27 ภาษา

ข้อมูลอ้างอิงด้านสุขภาพและคุณค่าทางโภชนาการเป็นค่าประมาณ สำหรับอาการแพ้ ผู้ช่วยจะระบุอาหารที่ตัดออก และแจ้งหนึ่งครั้งต่อการสนทนาว่าอาหารอาจมีร่องรอยปนเปื้อน: ต้องยืนยันกับทีมงาน คำถามเกี่ยวกับยาจะส่งต่อให้ปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกร